Lang leven, blots neet old worden…

Aus dem Arbeitsablauf der stationären Altenpflege 

 Frau Klaosen, een 90 johrige Frau ut‘n vörnehm Huus stammend, nervt vundag weer in eens dörch. Ägentlik deiht se dat jede Dag, blots vandag kummt mi dat besünners slimm vör, of… kummt dat viellicht daarvan, wiel mien Nerven totol blank liggen. Vundag maak ick all de fiefte Avend in Kehr Dienst, daarto komen noch de übliche Probleme tohuus. Frau Klaosens Anspruch is to hoch sett. To‘n zigsten Mol kloppt se unrüstig mit Hand up‘n Disch und röpt lut: “Hallo, hallooooo, wennher kriegen wi hier denn mol wat to äten? Wi sünd insperrt und man brengt uns eenfach niks to äten! Ick rop futt de Schkandarms!” Weiterlesen

Wat bi Nacht passeert…?

Voß in’d Fall‘…
(Hebb ik mit bi NDR -Vertell doch mol- dählnomen)


Sinnig geiht de Sünn boven’d Dollart unner, und ward all’ sinnig düster. Dat Nachtleben begünnt. Natur legt süch, nett as dä meiste Menschen ok, to Rüst. Joke makt, so as anners Aobends ok, so teeg’n half tein sien Rundgang um’d Hus’, um to kieken off’d ok aal offsloten und upstee is. Een besünner Oog hett Joke up sien Höhnerhock smeet’n.
Weiterlesen

De oll’ Fisker van’d Dullert…

Am Dollart im Winter 2012

„Treckt di neet dat trurig, moje Lücht van‘d unnergahende Sünn in‘d Meer, an?“. He prot mit sük sülvst.
He murk dat aver gor neet. Dat wass nu mol so. An Horizont sünn Schippen to sehn, de he as lüttje Punkte wohr nam. Un wo dat ruken dee, dat Meer. In‘d Nacht leggen de Maan und de Steerns dat Meer in een sülvern Lücht!  Daar unnern liggt een versunkene Welt, liggen Schepen, daar liggt een Stück Geschicht‘. Weiterlesen